Кояшлы булыр илем
Хатын-кызның бөеклеге
Чорлар буе җырланган.
Тормышта да, хезмәттә дә
Макталган һәм зурланган.
Игенен дә иккәннәр,
Чигүен дә чиккәннәр;
Илдә кыенлык чорында
Атларын да җиккәннәр.
Үзләреннән өзеп, алар
Баласын лда бакканнар;
Комбайн, трактор иярләп,
Сабанын да такканнар.
Ана исемен олылап,
Үстергәннәр балалар;
Тормышны күмәк тартканнар,
Төзегәннәр калалар.
Үз теләгегез белән
Фронтка да киттегез;
Ир-атларны алыштырып,
Урманын да кистегез.
Гүзәл затлар, сөеклеләр,
Сезгә мең-мең зур рәхмәт!
Сездән башка ямьнәр юктыр,
Баш иябез хөрмәтләп.
Хатын-кызга багышлап,
Һәйкәлләр салыр идем.
Сез булганда без яшибез,
Кояшлы булыр илем.
Нет комментариев