Көз җитүгә, традицион каз өмәләре старт ала. Дөрес, күпләр көннәр суытканын, кар төшкәнен көтәләр. Бу чара бары тик каз ите әзерләү генә түгел, ә якыннар, туганнар, дуслар белән бергә җыелып, күңелле аралашу, тәҗрибә уртаклашу мөмкинлеге дә бирә.
Бергәләп эшләгәндә, эш тизрәк бара, ә сөйләшүләр, истәлекләр уртаклашу күңелгә җылылык өсти.
Каз өмәсе – безнең әби-бабалардан калган матур гореф-гадәт, милли мирас. Аны саклау һәм киләсе буыннарга тапшыру – безнең бурыч.
Куҗак авылында яшәүче Вәсилә Сәлемгәрәева үзенең яшь чактагы каз өмәләрен искә алды, мендәр тутыру йоласын барлады.
Өмәләрегез уңышлы, казларыгыз тәмле булсын, дуслар!
Нет комментариев